*Mężczyzna rozwodzi się z żoną po narodzinach ich piątej córki, przypadkowo spotyka ją po latach – historia dnia
Matthew złożył pozew o rozwód z Anne, gdy ta nie mogła dać mu syna, choć nadal mieszkał w ich domu. Pewnego dnia Anne spotkała Harry’ego, dawnego kolegę ze szkoły, i z czasem zrozumiała, jak bardzo jej życie się poprawiło bez Matthew. Lata później Anne przypadkiem natknęła się na byłego męża i… nie mogła go rozpoznać.
— O mój Boże! Harry! Jak miło cię widzieć! — zawołała Anne, gdy przypadkiem wpadła na dawnego kolegę ze szkoły na ulicy. Zostawiła swoje pięć córek u matki — rzadki moment wytchnienia — i chciała napić się kawy na ulicach Seattle.
— Anne, miło cię widzieć! Hej, może pójdziemy na kawę i pogadamy? — zaproponował Harry, a ona natychmiast się zgodziła. Weszli do kawiarni i rozmawiali, aż Harry zapytał o jej rodzinę.
— Och… to trudny temat — zaczęła.
— Wychowanie pięciorga dzieci to niełatwe zadanie dla nikogo — zauważył Harry, znając ją trochę z mediów społecznościowych.
— Matthew? Co ty tutaj robisz? — zapytała, patrząc na jego uniform i tackę z preclami.
— Tak, to trudne. Ale to coś więcej — kontynuowała Anne. — Matthew zmienił się po narodzinach naszych bliźniaczek. Mają dziewięć lat i ledwo rozmawiają z ojcem. Myślę, że się go boją.
— Nie rozumiem — powiedział Harry.
— Matthew chciał chłopca. Mieliśmy nadzieję, ale urodziły się dwie piękne dziewczynki. Dlatego próbowaliśmy znowu i znowu, ale zawsze były dziewczynki. Po narodzinach naszej piątej córki Matthew stał się kimś innym. Złożył pozew o rozwód, a ja nie wiedziałam, co mam robić — wyjaśniła, ocierając pot z czoła.
— To okropne. Ale pomyśl, teraz będzie ci lepiej bez niego, prawda? Jeśli nawet nie rozmawiał z waszymi najstarszymi córkami, to chyba nie był dobrym ojcem dla reszty. Sama je wychowałaś — dodał Harry. — A teraz, kiedy na stałe mieszkam w Seattle, mogę pomóc. Możesz się do mnie wprowadzić.
Szczęka Anne opadła. Nie spodziewała się takiej propozycji od Harry’ego, zwłaszcza że dopiero co się znowu spotkali po tylu latach. Ale wiedziała, że w szkole miał w niej zakochanie. Mimo to jego propozycja była zbyt hojna. Nie mogła jej przyjąć. Zmieniła temat, a potem rozmawiali o jego udanym życiu.
Tymczasem sytuacja w jej domu pogarszała się z tygodnia na tydzień. Choć byli w trakcie rozwodu, Matthew nadal z nią mieszkał, zachowując się jak singiel: imprezował, hałasował w dziwnych godzinach, budził dziewczynki i był dla nich utrapieniem.
Anne coraz częściej rozmawiała z Harrym, a jego oferta nadal była aktualna. Gdy jednak Matthew sprowadził do ich małżeńskiego domu inną kobietę, Anne miała dość. Zadzwoniła do Harry’ego, spakowała rzeczy i wyprowadziła się z dziewczynkami.
Ich rozwód jeszcze się skomplikował, gdy Anne pozwała Matthew, by odzyskać ich duży dom. Mimo że mieszkała u Harry’ego, jej przyszły były mąż nie zasługiwał na tę nieruchomość. Sędzia przychylił się do wszystkich jej wniosków, biorąc pod uwagę toksyczny styl życia Matthew, i przyznał jej pełną opiekę nad dziećmi.
Z czasem Anne i Harry zakochali się w sobie, a on kupił dla nich jeszcze większy dom. Kiedy ona i dziewczynki się do niego wprowadziły, wynajęła swój dawny dom i na długo przestała myśleć o Matthew.
***
Rok po ślubie z Harrym Anne urodziła ich syna, Alana — najpiękniejszego chłopca na świecie, otoczonego miłością pięciu starszych sióstr. Anne była najszczęśliwsza na świecie.
Minęło jeszcze trochę czasu. Pewnego dnia odebrała Alana z przedszkola i postanowiła wstąpić do galerii handlowej po nowe buty. Dziewczynki były zajęte dodatkowymi zajęciami, więc była tylko z synkiem.
Anne nie przypuszczała, że spotka tam Matthew. Pracował w budce z preclami, rozdając próbki, a Alan podbiegł do niego, prosząc o przekąskę.
— Alan, nie uciekaj tak ode mnie — powiedziała, zanim dostrzegła zaskoczone spojrzenie Matthew.
— Anne?
— Matthew? Co ty tu robisz? — zapytała, patrząc na jego uniform i tackę z preclami. To nie miało sensu. Matthew pracował w biurze jako menedżer. Zarabiał przyzwoicie. Miał płacić wysokie alimenty, ale nigdy tego nie robił — i Anne to nie obchodziło. Miała wystarczająco dużo dla swoich córek. Ale z minimalnym wynagrodzeniem z pracy w galerii nie byłby w stanie płacić, ile powinien.
— Pracuję tutaj — powiedział, patrząc na chłopca trzymającego ją za rękę i jedzącego precla. — To twój syn?
— Tak, to Alan — odpowiedziała z dumą. — Jest synem Harry’ego.
— Miło cię poznać, Alan — powiedział Matthew, spoglądając dziwnie na chłopca. Oczywiście to nie była wina Anne, że rodziła dziewczynki. To plemniki decydują o płci — wszyscy to wiedzą. Ale Matthew przez lata ją za to obwiniał i opuścił małżeństwo, bo chciał chłopca, jakby to miało aż takie znaczenie.
Na szczęście dziewczynki miały teraz prawdziwego ojca w osobie Harry’ego, który pokochał je od pierwszej chwili. Nie potrzebowały Matthew, a Anne nie musiała go już więcej widzieć.
— Słuchaj, Anne. Nie chciałem cię o to prosić teraz. Chciałem zaprosić cię na kawę czy coś… Ale jestem zdesperowany. Straciłem wszystko przez mój styl życia i zastanawiałem się, czy moglibyśmy sprzedać nasz stary dom — zapytał z opuszczoną głową.
— Och… obecnie jest wynajmowany. Ale przemyślę to — odpowiedziała Anne. — Musimy już iść. Zadzwonię do ciebie w sprawie domu.
Chwyciła Alana za rękę i odeszła od mężczyzny, który nie wiedział, co stracił. Ale postanowiła być tą lepszą. Sprzedała dom i oddała mu połowę wartości, chociaż prawnie mogła zatrzymać całość. Coś w jej wnętrzu podpowiadało, by postąpić właściwie.
W końcu Matthew zapytał, czy może zobaczyć się z dziewczynkami, ale żadna tego nie chciała. Bliźniaczki, teraz nastolatki, nienawidziły go, a pozostałe córki brały z nich przykład. Matthew przestał o nie pytać i dzwonić. Nigdy więcej go nie zobaczyły. Nie był już rodziną.
