Mężczyzna KPI ze swojej bezrobotnej żony za nic nie Robienie w domu i wraca pewnego wieczoru tylko po to, by znaleźć ją zaginioną. Gdy ją szuka, natrafia na notatkę i dowiaduje się, że jego żona została zabrana karetką i chce się z nim rozwieść.
W październiku był jasny, zimny poranek-dzień, na który Harry czekał, aby zaprezentować nową aplikację do gier, nad którą pracował dzień i noc przez ostatnie sześć miesięcy.Nic nie powstrzymałoby Harry ‘ ego przed zdobyciem jego długo oczekiwanej promocji i tej sześciocyfrowej wypłaty, gdyby wszystko poszło dobrze. Więc był taki podekscytowany.
Zegar wybił ósmą, gdy Harry wpadł do jadalni, jego oczy wciąż utkwiły w telefonie, a nie jego żona Sara czy jego dwaj Mali synowie, Cody i Sonny…»Dzień dobry, kochanie» — powiedziała Sara.
— Dzień dobry, Tatusiu-krzyczeli chłopcy.
Ale Harry nie odpowiedział. Szybko wzniósł toast, pogrążył się w myślach o nadchodzącej prezentacji i pospieszył z powrotem do swojego pokoju, aby się przygotować.»Sara, gdzie moja biała koszula?»Głos Harry’ ego nagle zabrzmiał z sypialni, podczas gdy wszyscy nadal cieszyli się śniadaniem.
«Po prostu położyłem go do prania ze wszystkimi białkami.”
«Co masz na myśli mówiąc, że po prostu włożyłeś to do prania? Poprosiłem cię o umycie go trzy dni temu. Wiesz, że to moja szczęśliwa koszula. I potrzebowałem tego na dzisiejsze spotkanie-warknął Harry, szturmując do jadalni.
«Dlaczego nigdy nie możesz zrobić nic dobrze? Dlaczego zawsze musisz coś zepsuć? Dzisiaj jest dla mnie wielki dzień. W co mam się teraz ubrać?”
Twarz Sary zrobiła się czerwona i zaczęła szukać wymówek.
— Przestań krzyczeć na mnie rano, Harry. Nie miałam dość białych ubrań do prania. Po prostu zebrałem je wszystkie, aż miałem pełny ładunek. I to nie jedyna biała koszula, jaką masz. To nic takiego. Więc przestań szczekać, dobrze?”
«Naprawdę? Szczekam? Chcesz to zrobić teraz?”
— Co zrobić, Harry? Robisz scenę dla głupiego drobiazgu. I nikt nie byłby zainteresowany tym, jaki kolor koszuli masz na sobie, kiedy wszystkie oczy będą skupione na Twojej przeklętej prezentacji.”
